Is agile projectmanagement nu wel of geen goed idee? Wie wel eens projecten gedaan heeft binnen de ICT wereld weet dat uitloop en budgetoverschrijdingen eerder regel dan uitzondering zijn. Een van de dingen die ICT, of beter gezegd softwareontwikkelingsprojecten lastig maken is dat het niet goed lukt om vooraf een goed ontwerp te maken. En als het al lukt, dan zijn de ontwerpdocumenten vaak (erg) dik, onleesbaar en verouderen snel (‘ik wil graag toch een klein dingetje anders in de applicatie’).
Als het al lukt om een goed ontwerpdocument op te stellen, dan is de volgende lastige stap het maken van een goede planning. Hoe veel werk is het om een bepaalde functionaliteit te programmeren? Hoeveel werk is het om de tientallen of honderden functionaliteiten uit het ontwerpdocument te bouwen?
Nog een probleem van de waterval aanpak is dat het ontwerpdocument, eenmaal vastgelegd, niet meer mag wijzigen. Maar vaak blijkt tijdens het bouwen, dat wensen van de klant veranderen. Tot zover in grote lijnen de watervalmethode.
Iteratief werken:
Om deze (en andere) problemen van de watervalmethode tegen te gaan zijn de agile methodes bedacht, waar extreme programming er een van is. Agile gaat niet uit van een groot vooraf uitgewerkt ontwerp maar van een aantal tijdsloten waarbinnen je steeds als team kijkt wat het beste is om binnen het komende tijdslot te doen. Dat deze aanpak ook tot problemen leidt moge duidelijk zijn (chaos). Matt Stephens en Doug Rosenberg hebben een aantal van de nadelen van extreme programming goed geanalyseerd in hun boek “extreme programming refactored“.
Maar wat zijn nog meer redenen dat agile projectmanagement niet altijd werkt? Hieronder mijn observaties:
- Agile is een lippendienst aan klanten en programmeurs, maar feitelijk wordt er helemaal geen projectmanagement toegepast (agile of anders)
- Er wordt wel agile gewerkt, maar teamleden zitten in 3 of meer projecten tegelijk.
- De werkdruk is zo hoog dat, agile of niet agile, projecten niet genoeg tijd krijgen
- De klant doet helemaal niet mee in de besluitvorming, waardoor programmeurs te veel ruimte krijgen om zelf voor de klant te denken
- De werkdruk is zo hoog dat alle tussentijdse tests overgeslagen worden
- Er is geen tijd genomen om de nieuwe systematiek echt te leren en een tijd lang te proberen
- Er zijn geen goede systemen voor het bijhouden van bijvoorbeeld de ‘storycards’ of andere projectinformatie
Meestal wordt het gebrek aan discipline genoemd als een belemmering voor agile projectmanagement. Zo ook de talloze voorbeelden in het boek van Matt Stephens en Dough Rosenberg. Maar vaak speelt er nog iets: als het niveau van projectmanagement van een organisatie te laag is, dan is iteratief werken gedoemd te mislukken. Zie ook de ladder van projectmanagement volwassenheid.